Home mark blog Blog - "We gaan begonnen"!

"We gaan begonnen"!

Mijn Asics hardloopschoenen kan ik eindelijk weer aan(!), de tweede maand huur heb ik weten te betalen, eindelijk heb ik door hoe mijn bureaulamp aangaat (draaiknop), ook weet ik nu waar ik goedkopere boodschappen kan doen, ik heb vrede gesloten met Harlem, mijn haar laten knippen door een Russische asielzoeker, een grote feestdag van Amerika meegemaakt, ik heb diep respect gekregen voor de manier waarop Obama zijn publiek bedwingt met politieke poëzie, ik heb nu twee keer in de bar gezeten met mensen van mijn werk ofwel collega’s, in een te hippe tent onder de grond heb ik wodka tonic uit een koffiekop gedronken, mijn grappen in het Engels weten eindelijk voeten aan de grond te krijgen, kortom; we gaan begonnen!! 

Dat mijn hardloopschoenen lekker zitten, is echt helemaal top! Ik werd chagrijnig van niet sporten. De hoeveelheid voedsel die ik dagelijks naar binnen werk, staat normaal gesproken gelijk aan een gezond aantal uren beweging. Blij dat mijn scheurmonsters het eindelijk weer doen, zonder mijn vel weg te schroeien op mijn hiel en tenen. Een mooi rondje in het park houdt mij 30 tot 40 minuten bezig. Met, uiteraard, hier en daar wat kuitenbijtertjes ingebouwd. Grappig is, dat ik mezelf er vaak op betrap trainers van vroeger in mijn hoofd te horen, wanneer ik de behoefte heb om gewoon even lekker te wandelen. Het is toch de discipline die ik al die jaren voetbal heb opgebouwd om pas te rusten wanneer ik mijn appartementengebouw weer zie. “Kom op(!) nog even aanzetten”, “nog 1 minuut” of “niet wandelen” zijn klassiekers. Daar kom ik nooit meer vanaf.

Op mijn werk gaat het nog steeds leuk. Het is redelijk rustig. Geeft niet. Kan ik lekker met stageinamerika.nl aan de slag. De billboards waarover ik in mijn vorige blog vertelde, zijn van de baan. Zo ook nog een paar opdrachten, vandaar rustig. NBC Universal moet 500 miljoen bezuinigen, dus dit soort fratsen zitten er even niet in. Geeft weer niet, ik zet mijn werk, dat ik hier maak, gewoon op mijn portfolio. Moet ik trouwens wel een keer gaan doen! 

Gister Madagascar 2 gezien in de iMax Bioscoop! De film was erg grappig. Downloaden! De iMax Bioscoop heeft een scherm dat je niet voor mogelijk houdt. Ik heb serieus geen idee hoe groot het is. Je kan zeg maar net niet alles tegelijk zien. Op een gegeven moment zag ik iets gebeuren in de hoek van het scherm. Ik betrapte mezelf er op dat ik er letterlijk naar wees: “moet je kijken”! Bizar gewoon. 

doorman

Mijn gebouw kent verschillende deurmannen (doormen). Niet een van hen is Amerikaans: 1 Pool, 1 Rus, 2 Mexicanen en 2 uit de Dominicaanse Republiek. Ik heb er een project van gemaakt met iedere doorman een andere handshake af te spreken. Echt een oldschool handshake!


Halloween is alweer een week geleden. Ik ben er achter gekomen dat ik niet een Halloween persoon ben. Dat gedoe met dat kostuum! Monnik was ik. Prima... Een soort 7xXL shirt, dat ik in drie seconden kon aantrekken, Clark Kent idee. Met wat kruisen om mijn nek en zo’n touw om mijn middel was het kostuum af. Op NBC had ik mijn kostuum al even geshowd aan iedereen. Was wel grappig: “die gekke Nederlander”! 


Vorige week donderdag, de dag voor Halloween, gingen we met een aantal mensen, die ik al eens eerder heb genoemd, naar een NLborrel. De naam zegt het zelf al: Nederlanders en Heineken bier. ‘Grappig’ hoe mensen zich op een dergelijke ‘bijeenkomst’ kunnen afzetten tegen Nederland. Een meisje vertelt me hoe vreselijk ze het vindt om weer terug te gaan naar ons ‘&%$# landje’. Ze zal het vast niet zo voelen van binnen, maar waarom zegt ze het dan..?

Het is alsof iemand in de Arena, bij een wedstrijd van Ajax, waar ik normaal gesproken voor juich, over ADO Den Haag begint te zeiken. ADO, dat op een dergelijk moment dieper zit dan ik zelf had gedacht. 

In dit geval een meisje dat in de Suburbs als au pair haar centjes verdient. Wanneer ze een paar minuten vrij is, pakt ze de trein naar Grand Central om maar onderdeel te worden van ‘the City’. Ik vind het geweldig hoe mensen enthousiast kunnen worden van de stad en haar atmosfeer! Daar kan ik van genieten! In gevallen als deze kan ik het gewoon slecht hebben als mensen deze stad als god gaan behandelen en 'thuis' als voetveeg. 

Het is natuurlijk Halloween, maar zet alsjeblieft die stoïcijnse ‘ik ben New Yorker kop’ af. Je woont in fucking Westchester! Zet dát eens op je Hyves profiel! Als ze straks met bitterballen langskomen weet je zeker ook niet meer wat het is! “Hé ik moet naar de wc. Spreek je later ok”?

Je helemaal blind staren op een ideaal, niet eens gelukkig, maar voor het imago een jaar naar Westchester verhuizen, vervolgens verschrikkelijk veel leren maar dit pas weer terug in Nederland realiseren...

Is het anders om een boek te lezen in Bryant Parc dan in een van onze talloze parkjes in Den Haag? Ik weet het niet.. Een plek waar je mensen kan ontmoeten, goede koffie kan halen en kan genieten van de rust hebben wij toch ook in Nederland?


Nooit alleen in Bryant Parc.


Je zoekt een strategisch plekje tussen andere, naar jouw mening, interessante mensen, om daar ‘je ding’ te doen. Aan een van diezelfde tafeltjes, samen met alle andere mensen, die ‘alleen’ een boek zitten te lezen, geniet ik van de sfeer, de omgeving, de rust en het ‘alleen’ zijn. 


Afgezien van Hare Majesteit de Koningin van New York hebben we natuurlijk keihard gelachen bij de NLborrel en ook nog genoeg leuke mensen ontmoet! Vrijdagavond, Halloweenavond(!) voelde ik me beroerd. Monnik T-shirt lag al klaar. Ik was helemaal klaar voor deze knaller, maar jammer genoeg gewoon ziek. Even bij de ‘parade’ geweest. Sixth Avenue was die avond het decor voor rocksterren, vampiers, stewardessen, cheerleaders in te kleine pakjes, stripfiguren en toeristen. Bizar hoe mensen helemaal kunnen opgaan in hun rol! Ik was zwaar under dressed met mijn T-Monnik shirt + accessoires. Kon me eigenlijk niet veel schelen, moet ik eerlijk bekennen. Ik was toch mijn ID weer(!) vergeten (dom, dom, dom)! Ik denk dat Halloween wel leuk kan zijn, maar dan moet je er echt werk van maken. 

week11Zaterdag ben ik weer in de Kiss & Fly (club in ‘the meatpacking’) geweest, nadat we heel cool zijn weggekeken bij The Box. (Schijnt echt een heftige tent te zijn). Ik heb hier alleen de doorman meegemaakt. Daarvoor in East Village ergens heel relaxed onder de grond even een drankje gedronken. Ik kwam binnen en ik zag iedereen thee of koffie drinken. “Wat is dit voor zaak”. Toen ik eenmaal bekend werd met het concept begreep ik waarom iedereen er zo bij stond. De drankjes werden allemaal in een koffiekopje geserveerd. Heel grappig om te zien. Heel hip natuurlijk(?). Het was in deze tent duidelijk dat wij de toeristen waren. Als bacteriën werden we door de witte bloedlichaampjes naar buiten gekeken. Toch kikke om gezien te hebben . “Was toch te druk...”

 

Permanent verzekerd met een uitgebreide dekking, Europeesche lang-op-reis verzekering!