Home mark blog Blog - Marga! Hij doet het niet!!

"Marga! Hij wil gewoon echt niet Marga"!!

Alweer een maand voorbij. Veel nieuwe mensen ontmoet en veel geleerd over het leven, mentaliteit, schoonheid en de cultuur van New York. Local ben ik nog lang niet. Daar moet ik de vraag: “Yo bigguy! Where r you from”(?) nog te vaak voor beantwoorden. Deze afgelopen weken zijn veel nieuwe plannen geboren. Het is gaaf hoe je wordt geïnspireerd in een omgeving als deze.
Nog net een plekje in ‘Lalo’ weten te bemachtigen en een bakkie top Earl Grey thee met honing en wat melk. Geen koffie. Ik begin namelijk een beetje ‘kniftig’ te worden van al die koffie.
Voor de mensen die nog steeds Starbucks helemaal geweldig vinden; “Starbucks is duur, niet de lekkerste koffie en alleen aantrekkelijk wanneer je houdt van die verschrikkelijk ‘frappuccino’s’. "Gegarandeerde misselijkheid ook wel". Ik raad je Dunkin’ Donuts aan! Top koffie. $1,90 tegenover de $3,65 van Starbucks. Ze maken hier in Amerika ook reclame voor deze koffie die beter zou zijn dan die van Starbucks. Dat is dan ook de enige  ‘message’ van de commercial.
De ‘commercial war’ tussen Apple en Microsoft is trouwens ook grappig. Microsoft giet haar geld in sterren die participeren in haar ‘leuke’ (eigenlijk rare en onduidelijke) commercials, terwijl Apple heel rustig blijft en subtiel Microsoft als sukkeltje neerzet die haar geld niet moeten stoppen in haar commercials maar in dat slechte besturingssysteem van ze. They’ve got a point! I guess..

snlIk ga natuurlijk de verkiezingen hier meemaken. SNL (Saturday Night Live) is hier een begrip. Ik heb het nu twee keer gezien. Ik moet er een beetje aan wennen... Als je het voor het eerst ziet, heb je door dat je naar iets populairs aan het kijken bent, maar een beetje de scherpte is verloren. Een concept dat zich al dik heeft bewezen in Amerika kon mij niet geheel overtuigen. De humor is ook iets anders. Wellicht zal ik het later veel grappiger vinden als ik alle achtergronden ken. SNL is een soort cabaret show over de actualiteiten met bekende mensen. De verkiezingen staan natuurlijk zwaar in de schijnwerpers en zo ook bij SNL. Parodieën op McCane. De echte Sarah Palin die aan het feest mee doet, niet grappig natuurlijk maar wel stoer. Verkiezingen hier zijn wel even wat anders dan bij ons. Je kan het vergelijken met een verkiezing tot klassenvertegenwoordiger. Er wordt alleen over elkaar geluld en bijna niet op de inhoud ingegaan.

Even een mooi momentje dat ik graag met jullie wil delen. Het had je moeder kunnen zijn! Haha.
Ik kwam het metrostation op 14st in gelopen. Was best rustig dus ik pak kalm mijn maandpas te voorschijn en loop rustig naar de poortjes. 14 Street is een populaire plek, van Oost tot West cool! Eenmaal bij de poortjes aangekomen, zie ik een vrouwtje een beetje stuntelen met haar pas. Ik herkende al snel de situatie. Mooie beginnersfout.
Het pasje mag maar 1x gebruikt worden per perron. Logisch want ze willen niet dat meerdere mensen op 1 pas de metro gebruiken. Het poortje liet zien “Already used”. ‘Train 1’ kwam net binnen. Voor de mevrouw het wist, kolkte het binnen een aantal seconden van de mensen. Ik zag de vrouw, op wie ik moest wachten, worstelen met haar zenuwen. Toen begon het:
Vrouw:“Marga! Hij doet het niet!!”
Marga(?): “Wat?”!
Terwijl de vrouw wild tegen het poortje begon aan te lopen en te schuren:
“Hij doet het echt niet, waarom gaat dat ding niet open!”
“Je moet die andere kant gebruiken”!
De vrouw de andere kant van haar kaart door de gleuf gehaald, mocht natuurlijk niet baten.
“Hij wil gewoon echt niet Marga!!”
Marga was al aan de andere kant van het poortje.
“Godverdomme”!
Half mijn lach inhoudend probeerde ik de vrouw rustig te krijgen en door te laten krijgen dat ik haar kon helpen.
De ‘1 Train’ was nog altijd niet doorgereden.
De vrouw stapte weg bij het poortje en liet mij het proberen. Mijn kaart ging wel goed. Ik liep naar de nooduitgang die altijd dichtbij de poortjes te vinden is. Ik riep naar de vrouw dat ze naar mij toe moest komen. Ik duwde de nooduitgang open. Dat had ik al veel vaker gezien. Wordt namelijk vaak gebruikt wanneer het druk is en niemand wil wachten. Een brullende, voor mij bekende, maar voor de vrouwen heel opwindende, sirene was het gevolg van de geopende nooduitgang.
“Kom op dan”! Was even bang dat ik mijn metro ging missen. “Ok”(!) De vrouw die waarschijnlijk 10 jaar niet gerend had, rende als een hinde met ADHD naar de nooduitgang. Eenmaal er doorheen greep ze haar vriendin, Marga(?) beet en met gierende lach van adrenaline en opwinding renden ze samen de ‘1 Train’ in. Zelf stapte ik heel nonchalant een andere cabine in. Net voordat de deuren sloten. Wat heb ik vanbinnen gelachen.

Even terug naar concrete zaken. Ik heb veel nieuwe plannen met betrekking tot deze website. Deze site is natuurlijk oorspronkelijk ontworpen om mijn verhaaltjes en foto’s te bekijken. Toch heb ik veel meer plannen met deze site. Al een tijdje ben ik bezig met een concept. Dit kan je trouwens lezen op de site. Het concept; een gave, complete, informatieve site aan te bieden voor studenten zoals ik, die geen idee hebben hoe het nou allemaal in zijn werk gaat. Met een aantal andere studenten in Nederland, die heb benaderd, wil ik van deze site gewoon iets gaafs maken. Met mijn stage begeleidster Retta van Groeningen, “Hoi Retta(!), kan ik hier goed over praten. Wellicht zijn mijn plannen binnen het curriculum van school in te passen. Dat zou natuurlijk gaaf zijn! Ik wil eigenlijk deze site, en alle andere media producten die het voort gaat brengen, op nemen in mijn stage verslag. Zo kan ik alle, voor mij onrelevante, ‘stageverslagdingetjes’ achterwege laten.

Alweer een maand in New York. In mijn vorige stukjes heb ik onwijs zitten zwetsen over de ongelooflijke ervaring en de kolkende ambitiestad. Nu, een maand verder kan ik er weer wat nuchterder op neer kijken. Je moet in deze gevallen altijd even door een barrière heen, denk ik. Nieuwe, enge en spannende zaken die op je pad komen worden overwonnen en van opwinding en adrenaline krijg je heel logisch ADHD verhalen. Voor mijzelf is het leuk die fases nu te plaatsen. Iets waar ik eerder lichtjaren vanaf zat. Vind New York nog steeds fantastisch, loop nog vaak de verkeerde kant op en bekijk dingen nog steeds als een toerist. Als een toerist wil zeggen; alsof iemand in het midden van een squashveldje een dubbelspel probeert te volgen, maar dan in slow motion.

bryantbryant2Vandaag briljant in ‘Bryant Parc’ zitten werken. Naast de schaatsbaan een mooi plekje gevonden aan een schoon rond tafeltje. Inloggen op draadloos netwerk ‘bryantparc.org’ en je bent helemaal goed! Skype, Mail en natuurlijk mijn werk op het internet allemaal te bereiken vanaf het tafeltje in dit mega park tussen 6th en 7th op 42street. Rustig met Kirsten, Nish en Lieke zitten chillen. Oh ja.. de zon scheen ook vandaag!

Veel nieuwe mensen ontmoet. Vrijdagavond op stap geweest. Niet normaal heftig! “Was nog niks” werd er gezegd, maar dit was wel een van de hipste clubs die ik ooit van mijn leven heb gezien. Heel veel heb ik natuurlijk ook niet gezien, maar geloof me “Het was gewoon dikke shit”! ‘Kiss & Fly’ heet het trouwens. VIP, OK muziek (heb een beetje het idee dat we in Nederland onwijs verwend worden met verschillende soorten heftige muziek), barmannen die kunnen jongleren met shakers, glazen en flessen alsof Ronaldinho bij hun in training is geweest, kortom het was weer een hele ervaring. Ik heb mijn ogen de kost gegeven. Was wel blij dat ik mijn Snoopy T-shirt niet had aangetrokken. We waren die avond met een heel gezelschap. Allemaal relaxte mensen!
Joas (Rintje, uitspraken: “mooi zitje, mooi tentje”) en Nick. Beiden van de Hotelschool van Leeuwarden en gewoon aardige gasten. Joas is geboren in Friesland en een grappige vent. Lieke; hier op vakantie, vindt New York fantastisch en voelde zich na twee dagen al local. Kirsten was de lijm tussen het zooitje. De gene die er voor heeft gezorgd dat we op gave plekken terecht zijn gekomen is Nish; woont in NoHo (North of Houston), fashion director bij een kick-ass modewinkel in mid-town en bekend bij veel gave downtown clubs. Verder gewoon een relaxte vent. Nish komt uit Voorburg en kent veel mensen die ik ook goed ken. Lachen hoe klein de wereld op zo een moment is.

Op mijn werk bij NBC, of beter USA Network (eigendom van NBC Universal), krijg ik steeds beter door de (huis)stijl te gebruiken. De afgelopen week ben ik bezig geweest met een billboard (5*14). Chris Williamson en Stan waren er ook mee bezig, maar ik had in mijn design de beste verhoudingen en proporties. Het was een heel breed billboard en de ‘shootings’ waren niet optimaal. De foto’s waren dus niet heel makkelijk te gebruiken voor de opdracht. Waar het op neer komt is dat mijn billboard voor approval wordt opgestuurd naar een hiërarchische laag boven ons. Chris was heel positief dus ik ben blij eindelijk iets te hebben kunnen bijdragen aan het geheel. Natuurlijk mag ik alles meedoen maar nu heb ik een beetje van dat ‘spek en bonen gedoe’ afstand gedaan. Hoop dit vast te kunnen houden en in volgende opdrachten ook met een potentieel ‘design for approval’ door te komen.
Chris Williamson; mijn supervisor, grafisch genie, heel Amerikaans, gewerkt voor MTV.
Stan; goede jongen, 22 jaar pas, Art school graduate, fulltime designer bij USA Network.
Wat ik wel doorkrijg is dat ik later niet in een dergelijke setting zou willen werken. Het is wel leuk werk, maar wat mij niet aanstaat is de begrenzing van de opdrachten. Bij USA ben je zo beperkt in je creativiteit. Als we bezig zijn voor een nieuw concept is het natuurlijk wel weer een uitdaging om binnen de grenzen wel met een pakkend en creatieve oplossing te komen. Dit proces is heel leerzaam. Toch heb ik het idee dat het gaat vervelen op een gegeven moment. Je mag ook weinig van jezelf in het ontwerp kwijt. Ik merk dat ik daar moeite mee heb. Al is je idee nog zo inventief, creatief en origineel, als het niet binnen de perken van de huisstijl en visie van het bedrijf is te plaatsen, is het idee klaar voor een enkeltje prullenbak. Natuurlijk heb je bij een grafisch- of reclamebureau ook te maken met huisstijlen of visies van klanten, maar niet steeds dezelfde.
Leuk van mijn stage is dat ik het gehele proces van concept tot uiteindelijk product meemaak. Er zit geen partij tussen die het concept bedenkt of wat dan ook. Productie heeft wel invloed en geeft ook haar mening, maar ‘the Design Department’, of wel Double DD, in samenwerking met ‘head of promotions’ is toch waar het vandaan komt. Design Department bestaat dus uit drie personen, inclusief mijzelf.

 

 

 

Permanent verzekerd met een uitgebreide dekking, Europeesche lang-op-reis verzekering!