Home mark blog Blog - The Chair of inspiration

‘The Chair of Inspiration’

Op dit moment zit ik op ‘the chair of inspiration’ in ‘Cafe Lalo’. Dit wist een vriendelijke serveerster mij net te vertellen toen ik haar vroeg of het gebruikelijk was dat mensen hier met hun laptop komen werken. Cafe Lalo ligt tussen Broadway en Amsterdam Ave op 83 st. Heel gaaf café met een sfeer die mij enorm aanspreekt. Het café is trouwens ook bekend uit de film ‘You’ve got mail”. Franse chansons, veel Franse koffie pamfletten gedrukt op blik, licht, leuke gezellige bediening en relaxte mensen die na hun werk wat studie doen of gewoon genieten van de gezelligheid is denk ik wat dit café typeert. De tip kwam van Gene, mijn huisbaas. Ik vertelde hem wat mij zo aansprak aan Barnes & Noble. Daar schreef ik mijn stukje van de eerste week. Op dat moment dacht ik geen betere plek te vinden voor een dergelijk werkje, maar nu ik op ‘the chair of inspiration’ heb plaats genomen, kan ik alleen maar concluderen dat New York mij veel meer te bieden heeft dan ik me op dit moment kan voorstellen. Want wat een gave plek! Vind het een beetje gênant om nu onwijs foto’s te gaan nemen maar straks als ik naar huis ga, zal ik dit zeker niet na laten.
Voor me staat de grootste Coffee Latte die het café te bieden heeft. Volgens mij ben ik klaar voor mijn stukje van deze week.

week2

Allereerst wil ik de mensen die hebben gereageerd op mijn eerste stukje en de website onwijs bedanken voor de leuke reacties. Dat motiveert mij weer om hier te gaan zitten en wat leuks te vertellen over wat ik heb meegemaakt in New York. Ook de verhalen van wat thuis gebeurd, vind ik leuk om te lezen. Klasse, zo blijf ik een beetje op de hoogte. Bizar natuurlijk, voor jullie zijn deze twee weken voor het gevoel gewoon 14 dagen, met uitloop tot 16 of 17. Voor mij zijn deze twee weken niet in tijd uit te drukken. Het is nog altijd gek om hier rond te lopen. Iemand rondleiden wordt nog steeds lastig want de Noord, Oost, Zuid en West kunnen er dan wel lekker in zitten bij me, maar als je de eerste afslag naar het Noorden loopt in plaats van het Oosten dan gaat het natuurlijk niet goed. Het is ook lastig. In Den Haag heb je punten waardoor je ziet waar je bent. Hier heb je die punten ook! Mega! Maar.. je hebt hier zo veel winkels! Elk blok is ongeveer hetzelfde opgebouwd op Broadway (de Avenue waar ik aan woon): Telefoonzaak, sportzaak, eetcafé, eetcafé, muffinzaak, aggenhebbes(?) winkel, Starbucks, Metro, Subway en nog eens een eetcafé.

Als je dus denkt dat je bij de Starbucks bent waar je denkt dat je bent en nog een aanknopingspunt denkt te hebben gevonden in de vorm van bijvoorbeeld een Subway kan je wel eens helemaal de mist in gaan! Ik verzin deze verhalen niet! Heb het allemaal meegemaakt. Zo blijft het wel interessant. Als je er trouwens opeens achter komt dat je verkeerd bent gelopen en daarna met je handen in het haar keihard ‘kut!” hebt geroepen, moet je wel door blijven lopen. Wanneer je dit niet doet, kan je wel eens frontaal een 120 kg moeder of(!) vader, tegen het lijf lopen! “That ain’t pretty” zal ik je vertellen. En nogmaals, ik verzin die verhalen niet!

Als ik ’s ochtend ‘rustig’ wakker wordt van mijn wekker, die meestal overschreeuwd wordt door een sirene of, meestal, zwarte vrouw aan de telefoon, is de routine eigenlijk hetzelfde als thuis;
Cruesli, boterham (ik haal meestal een heel brood bij de supermarkt en snij die dan in mooie plakken en gooi het geheel in de vriezer zodat ik ’s ochtends heerlijke ‘verse’ boterhammetjes kan eten) met nutella, melk(1% vet) en een goede douche.
Wanneer je dan de lift in stapt om naar je werk te gaan, moet je jezelf eigenlijk even in elkaar beuken, een paar ferme tikken op je gezicht geven of gewoon een goed shotje Wodka atten. Je zegt de doorman “goedemorgen(!)” en dan... Dan moet je de deur uit. Haal 3x diep adem en probeer precies tussen de eerste en de tweede maat in te springen. Timing.. daar gaat het hier om. Vergelijk het met “in-spin-de-bocht-gaat-in”, het lunapark op de kermis, het instappen in je ‘Seahawk’ (opblaasboot) op de plas bij je opa en oma of wanneer je in een rustigere buurt woont, de roltrap in de Bijenkorf. Het past, het past altijd, maar wat ik hiermee wil zeggen is dat je in een bepaalde positieve golf wordt meegezogen en gewoon mee moet doen met de rest. Wel de goede kant op natuurlijk. Wanneer je dit niet doet, moet je weer keren en opnieuw invoegen. Als je op een dergelijk moment niet in vorm bent, is dat geen pretje. Wel relaxt dat ik best lang ben, dan kan je nog eens anticiperen op situaties!
Ik hoor net dat ze hier open zijn tot een uur of vier ’s ochtends dus ik heb nog even de tijd. Jammer dat de batterij van mijn laptop dat niet toelaat, anders kan ik hier de deuren best sluiten.
Nog maar een Grande Coffee Latte!

Heb deze week een ‘rondje’ rond Manhattan gevaren. Was echt heel gaaf! .. Tot en met Brooklyn. Daarna is het best wel saai eigenlijk. Het is natuurlijk jammer dat je met de skyline van New York begint en daarna de Bridges naar Manhattan. Alsof je U2 in het voorprogramma van ‘Leaf’ (alle respect voor ‘Leaf’) hebt staan! Na alle ‘prime spots’ ga je langs Harlem, Queens en de Bronx. De kapitein had wel wat mooie verhalen maar in het luisteren naar zulke verhalen ben ik nooit een kei geweest.
Grappig! Allemaal mensen met lenzen waarmee ze bijna het eiland konden aanraken. Van een afstandje leek onze boot net een gevechtsschip uit 16e eeuw met al die lenzen die uitstaken. Deze mensen moesten noodgedwongen het achterdek opzoeken omdat ze met geen mogelijkheid een overzichtsfoto konden maken. Daarnaast ik dan met een Blackberry telefoon. Ik kon gewoon rustig de gehele skyline vastleggen. Trouwens, wie op zoek is naar die foto’s: google.com> images ‘skyline New York’! Die mensen hebben vast geen internet thuis. “Oh”, ik ben vergeten te vertellen dat deze tocht drie uur duurde! Heb dus in de laatste 2 uur en 15 minuten een hoop kunnen constateren in de geest van mijn vorige anekdote! Erg grappig allemaal.

Met Gene gaat het nog steeds goed. De samenwerking. Hij begint een beetje te denken dat wij ‘partners in crime’ aan het worden zijn ‘in the hunt for women’! Wat een gast! Laatst kwam hij, geruisloos als altijd, weer eens gezellig in mijn deuropening staan om me iets mede te delen. Ik was aan het werk. Meestal heel geconcentreerd.

Gene: “Hé mark”.
Haren springen recht overeind over heel mijn lichaam!
@#%$&^*!@$%&# “Hé Gene, what’s up”...

Hij had een verhaal over twee Duitse meisjes die hij had gesproken in een eetcafé waar hij had geluncht. Hij kan zich behoorlijk opdringen voor een gesprek, dus ik kon me de situatie al aardig indenken. De meisjes hadden behoorlijk wat te vertellen want Gene had al behoorlijk wat feitjes (waar of niet waar(?)) verzameld.
Waar het op neer kwam was dat hij zijn nummer had gegeven en dat de meisjes hem zouden bellen voor een simpel avondmaaltje. “Wanna come”? Ik had heel andere plannen maar omdat ik toch al wist dat ze nooit van hun leven zouden bellen zei ik dat ik ‘natuurlijk’ mee zou gaan en dat hij maar moest laten weten hoe laat. Het is nu half 8 en ik denk niet dat het nog gaat gebeuren. Als hij wel wordt gebeld, wat ik ergens wel grappig zou vinden, vind ik hem wel een koning. Hoewel.. ik heb de meisjes nog niet gezien natuurlijk!
Maverick and Iceman. In the hunt for women! Hilarisch die gast!

Wat je zal merken als je hier een tijdje zit, is dat mensen hier heel ambitieus zijn. Ja! Ik weet dat iedereen dat weet, maar het is echt zo. Wat mij opvalt is dat je graag mee wil doen. Ik voel me bijna schuldig als ik even onschuldig TV aan het kijken ben. Gewoon even chillen na wat werk voor doordewar.nl.
De stad vraagt er om. Dit zou voor veel mensen in mijn vrienden- en kennissenkring een goede stad zijn wat dat betreft. Je wordt echt aangemoedigd. Niet op een negatieve manier. Hier kan je, als je de goede kansen krijgt, echt succes hebben in de vorm van carrière.
De city eist 100% inzet van je. De mensen bij NBC maken ook verschrikkelijke uren van 8-9 tot 6-7. Echt, de ambitie druipt er af. Ik zit natuurlijk op Manhattan, dus ik kan alleen maar zeggen hoe dat hier is, maar het gevoel is gewoon anders. Als ik in de Appelstraat rond 10.00 uur ’s ochtends een broodje ga halen bij de bakker kan ik rustig naar buiten lopen, me vervolgens 3 keer uitgebreid uitrekken, mijn rug kraken en rustig de straat door lopen om bij de snackbar melk te halen voor mijn Cruesli. Als ik hier rustig naar buiten wil lopen op mijn slippers is dat ff wat anders.
Het gevoel is totaal anders. Het eerste gevoel is: “Wat is er aan de hand”. Het gevoel dat je hebt als mensen ineens allemaal met hun hand op hun voorhoofd naar boven kijken alsof  de bovenste verdieping in de fik staat. Je krijgt iets mee als je naar buiten stapt. Het gevoel van: ik moet wat doen. Misschien is het wel adrenaline. Hoe dit gevoel zich ontwikkeld of hoe ik hier later mee om ga, weet ik natuurlijk nog niet. Heel interessant om mee te maken vind ik.

Bij NBC gaat het lekker. Het werk is OK en ik mag lekker mee peddelen. Weliswaar met een theelepel maar dat deert me niet. Ik zie hier zo veel gave dingen! Ze laten me gewoon mijn gang gaan en luisteren naar alles wat ik hun met ‘handen en voeten Engels’ probeer wijs te maken.
Van de week was de presskit voor ‘Law and Order’, de NBC hitshow, niet goed gedrukt. De drukker had niet het Photoshop document, die gewijzigd was, gebruikt, maar alternatieve opdrachten aan de printer (zo groot als professor Barrabas’ zijn tijdmachine of een jonge potvis) meegegeven waardoor enorm gecompenseerd moest worden met Photoshop en printer instellingen. Uiteindelijk na veel heen en weer bellen, moesten we langs bij de drukker. Yes! Was echt cool om te zien hoe billboards en andere printopdrachten voor lancome, chanel, Calvin Klein en nog veel meer grote merken werden uitgevoerd. Hele gave ervaring ook hoe een sales manager en een art director op hoog niveau beslissingen maken. Beiden hadden natuurlijk andere belangen.

Gaat allemaal OK dus hier. Nog steeds enorm wennen, maar het begint te komen.

Weet je trouwens dat Steve, de gast die vroeger bij Jerry Springer mensen uit elkaar hield, nu ook zijn eigen talkshow ‘Jerry Springer style’ heeft! Bizar!!
 

Permanent verzekerd met een uitgebreide dekking, Europeesche lang-op-reis verzekering!